دنیای خاکستری

دنياي خاكستري

قلبهايي از سنگ

سنگ خاكستري رنگ

آدماني از سنگ

مرد كور ولنگ

مردم بي رنگ

استعمار بي جنگ

جنگ بي رنگ

ننگ ننگ ننگ

دختران سرمست و منگ

جوانان در بند بنگ

نواي ني و گيتار و چنگ

دلها شان هم كرده هنگ

 

دنيايي اين رنگ

دنيايي بي رنگ

دنياي خاكستري رنگ.

|+|

فرجام عشق

        فرجام عشق

 

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم

مطربانی که سرود سکوت سر می دادند

و سازشان هیچ نبود

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم

شقایق های زرد رنگ را

رازقی که فریاد خون می زد

طلبش فرجام عشق بود

و دیگر هیچ نبود

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم

قلبی که هر تپشش سکوت جاودانه را فریاد می زد

دخترک 14 ساله ای

که 14 بار قلبش از14 عشق 14 مرد 14 چهره ایستاد

و14 بار نمرد

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم 

من و تو

زیر باران

همان عشق بازی آسمان

بی شائبه

بی پروا

عریان و عاشقانه

بی هیچ حجابی

جز دانه های ریز باران

بوسه ای را به تمنا نشسته بودیم

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم

پیرمردی که جوانیش را به دار آویخته بود

زنی که تابوت عشقش را به آتش کشید

مهتابی که خون به رخش پاشیده بود

و پتیاره ای که می خندید

گفتی ممکن نیست

گفتی ممکن نیست ٫ اما من دیدم

خدایی که چشمانش را بسته بود

.                                                                                                                                                   آریا بی ریا

|+|

سرنوشت

سرنوشت

 

 کاش آن شب را صدایی بود

جز آن نگاه

لب ها را جرات باز کردن بود

فریادی نه

حتی نجوایی

سر نوشت را می چرخاند

                                                . آریا بی ریا

 

.

|+|

کشور دل

کشور دل

 

اینجا دل

بر سر درش سکوت

دیواره هایش از غم

هوایش طوفانی

گلهایش شقایق

بارانش اشک و خون

مردمانش عشاق

سیراب از شراب

حالشان خراب

کلامشان نگاه

همه امیدشان پگاه

حاکمش فرهاد

حکمش شیرین

گدایش مجنون

طلبش لیلی

تربتش غربت

و نیستی

 

نیستی

 

نیستیش آزادی

                                                                                                                                                                           . آریا بی ریا

 

 

 

.

|+|

تکرار مرگ بی گناه

   تکرار مرگ بی گناه

     

 

وقتی خوابیدم باران می باری

صبح که بیدار شدم شباهنگ پیدا بود

 از عمق آسمان چشمک زنان به شب می پیوست

  خورشید پیدا بود

شب شلوغی بود و صبح خلوتی

کجا آمدی خورشید؟

کجا رفت شباهنگ؟

در غروب این شباهنگ سر کدامین بیگناه بالای دار می رود؟

چرا آمدی خورشید؟

چرا رفت شباهنگ؟

دل کدامین مادر در نبود جوانش آه حسرت می کشد؟

نترسیدی آمدی خورشید؟

نلرزیدی به خود شباهنگ ؟

خورشید افسوس از مشرق زمین نوید غروب آسمان را می دهد

وباز شب

وباز غروب شباهنگ

باز بالای دار سری

وآه سرد مادری

.        

      ...طلوع مغرورانه خورشید...

 

                                                                                                             آریا بی ریا

 

 

 

|+|

خدایم کجاست؟

                                                               خدایم کجاست؟

 

                              

کنج اتاق خاموشم

 لانه ای دارم

لانه ام خلوت گاه من است

گاهی به فکر عشق رفته

گاهی به یاد عشق تازه

خاطرات بچه گیم

 آه!دوستان قدیمم

دوستانی از جنس دوستان خدا

آنان که رفتند تا خدا

 ومن در لانه ام  خدایی ندارم!

راستی نگفتم :

خدایم را گم کرده ام

شاید با کبوتری از لب بام پریده باشد

شاید هم در دفتر خاک گرفته شعرم

شاید با دوستانش باشد

شاید هم در نور شمع اتاقم...

آری!

آری       همان جاست

پس چرا اتاقم تاریک است

 

  وای!آن شمع سالهاست که خاموش است

 

                 

                                      

|+|

عشق

.              عشق

 

 

عشق راباید

 

.             با چشم دید

 

.                          با گوش شنید

 

.                                          با قلب فهمید

 

.            باید بویید

 

.                         باید چشید

 

.                                         باید حس کرد

 

و بعد اولین قدم عشق را باید

 

عشق را

 

.           باید کور شد

 

.                         باید کر شد

 

.                                        باید نفهمید

 

.           نبویید

.                        و نچشید

 

.                                       نباید حس کرد

 

عشق را

 

.         انتظار باید

 

.                       سوختن باید

 

.                                      ساختن باید

 

و بعد   عاشق  شدن

 

عشق را باید

 

.                       خیانت دید

.                                            و رها کرد

                                                             

                                                                آریا بی ریا

|+|

مهتاب

            مهتاب

مهتابم

 

بي تابم بي قرارم

 

اي مه تاب و توان ندارم

 

عشقم مرد

 

عمرم سوخت

 

شعرم به دريا زد و رفت

 

اي مهتابم

 

اي مه تابوتم آتش مزن

 

شب بي ستاره ام

 

شب بي تابم

 

ظلمتم حتي بي مه

 

اي مهتابم

 

اي مه تا بندگي خدا راهي نيست

 

اين راه بي راه بي پايان

 

چرا     تورا     ورا     مرا     سرا

 

سرا    سرا

 

سرابم

 

در سين سرابم

 

در سين سراب جا ماندم

 

اين راه بي راه بي پايان

 

كه به راهم نشسته

 

خستم  پستم  سرمستم

 

من از ازل پستم

 

من ز الست مستم

 

پستم و مستم

 

هستم و هستم

 

مهتابم بي قرارم بي تابم

 

اي مه تاب و توان ندارم

 

اي مه تابوتم آتش مزن

 

.                         اي مه تا بندگي خدا راهي نيست...

   .                                                                 آریا بی ریا                                                    

|+|

زهرا

.                                                  ضهرا

 

                    

فیلم فقط فیلمهای سعید راد

 

زهرای من هم با    زي ضاد

 

عشقای این زمونه همه بی عدل و داد

 

آره یه مرض خیلی حاد

 

یه قوم عاشق به اسم ماد

 

عشق رو هم برده ز یاد

 

دلشم داده به باد

 

وقت بوسیدن    کارگردان میگه کاد

 

دوست داشتن هم با س ی صاد...

                                                      آریا بی ریا

 

 

.    

 

|+|

اشک سهراب

.                     اشک سهراب

 

به سراغ که می آیی

 

این گونه   نرم و آهسته

 

سالهاست که منتظر است

 

دهه هاست  در خود تنهاست

 

بشکن چینی تنهایی یش را

 

قرص و محکم بیا

 

بشکن و باور دار

 

سالهاست انتظار این شکستن دارد

 

سهراب پشیمان است

 

عمریست که ترک بر داشته و نمی شکند

 

  سکوت

 

بشکن چینی سکوت و باور کن

 

سهراب

 

عمریست می گرید در این چینی

 

سیل اشکش جاری کن

 

 که چینی تنهایی اشک است و بس

                          .                                         آریابی     ریا

 

 

 

 

|+|

تابوت عشق

.               تابوت عشق

 

دختر آسمانها

 

سرمست عشق

 

تو بیشتر از اینها لایق هستی

 

تو لایق دلی هم اندازه دریا

 

عشقی سوزنده تراز خورشید

 

وعاشقی برعرش نشسته ...

 

برعشق این زمینی مست دل مبند

 

دیر زمانی ست که مرده است عشق در او

 

مگذار زمین باز شاهد مرگ خدایی از خدایان خود باشد

 

وای که این بار نوبت خدای عشق است

 

مگذار بمیرد خدای عشق

 

مگر نمی دانی این عاشق مفلوک بر زمین افتاده مست

 

 بارش تابوت است

 

.                            تابوت عشق!!!

.                                                                                                                                    آریا بی ریا

 

 

 

|+|

بیچاره رازقی

.        بیچاره رازقی    

 

رازقی

دیگه عطری نداره رازقی

رنگی نداره رازقی

گمونم اونم به تو فکر می کنه

اونم تو رو داد می زنه

تو رفتی با یه شاخه رازقی

فکر نکردی که می میره رازقی

فریاد کشید

زخم برداشت تنش

خون اومد و ناراحت شد از چیدنش

اما حالا

حالا به این فکر می کنه که یکی بیاد بچیندش

شبا تا خود صبح اشک می ریزه دونه دونه

عطرش هم تو دست باد می گرده محله رو خونه خونه

به دنبال اون شاخه چیده شدش

شاید دنبال عطر یه رازقی دیگه میره

شاید هم دل بسته شده

شاید دلش تو رو می خواد

اون شاخه که تو بردی!

بیجاره رازقی!     یکی دلش رو برده بی خیال

حالا بی دلش چی کار کنه

کجا بره

داد بزنه    آه بکشه

یا راهش رو با عاشقا جدا کنه

صبح یه روز بارونی و سرد

تو سکوت و غم یه مرد

رازقی پرپر شد!

نگاهش تو پیچ کوچه

به سرابی گم شد

.                                     رازقی پرپر شد

 

|+|